විහළු කතා

ඒ ගොල්ලෝ අහිංසක ළමයි

“පච්ච සිරා, අංගොඩ ලොක්කා, සමයං වගෙ මහ අමුතු අන්වර්ථ නාම වලින් පාතාලයේ ඉහළ සාමාජිකයන්ව

හරක් නෙමෙයි ද?

“මිනිස්සුන්ට දිගට ම පයින් ඇවිදින්ඩ වුණා ම ඒක ලේසි පහසු වැඩක් වෙනවයැ.” චන්ද්‍රසිරි තම බිරිඳ දෙස බලා කීවේ

ඉල්ලුමක් තියෙන රස්සාවක්

'මේ කෙල්ල අපේ එකම දුව වෙච්ච කොට ඒ ළමයාව දීග තල දෙන්න ඕන හරි හමන් රස්සාවක් කරන සල්ලි භාගේ

දරුවන්ට නං එහෙම කරන්නෙ නෑ

“ඔබ මේ චිත්‍රපටියේ රඟපාන්නේ ඉහළ තනතුරක් දරණ දේශපාලන බලධාරිණියක් විදියට. අතුරුදන් වුණු තම පුතා

පාලනේ නමට විතරයි

“මට හරිම සන්තෝසයි විදුහල්පතිවරයෙක් විදියට කරූ, ඔයා ලබපු උසස්වීම ගැන. දැන් ඉතින් ඉස්සරහට මුළු

ඒක තකතීරු වැඩක් නෙමෙයි ද?

“ජනප්‍රියකම තියෙන කාලෙ නළු රස්සාව කරගෙන කීයක් හරි යහමින් හොයාගෙන දෙයියනේ කියල ඉන්නෙ නැතුව

එහෙම නැතුව පුළුවන්ද?


“මන්ත්‍රීතුමා තමන්ගෙ කාර් එකේ යනවා මිසක් ඔය මෝටර් සයිකල් පදිනවයැ. ඉතින් මේ හෙල්මට් එකක් අහවල්

වෙස් මාරුව

“මේ මොකද අනේ ඔයා කවදාවත් නැති විදියකට අද අමුතුම වෙස් මාරුවක් කරගෙන. පටි ජංගියක් ඇඳලා, ඊට උඩින්

උත්තර නොදී ඉන්ඩ පුළුවන්

“ලකී කියනවා බලන්ඩ, ලංකාවට බුද්ධාගම ගෙනාවේ කවුද?” පන්තිය සිසාරා තියුණු බැල්මක් හෙළූ චමරි ටීචර් පසුපෙළ අසුනක සිටි දඩබ්බර සිසුවකු දෙස බලා ඇසුවා ය.

ඒක ලොකු සේවයක්

“මම හිතන්නෙ දයාපාලගෙන් මේ ‍රටේ නාට්‍ය කලාවට වැඩිම සේවයක් වුණේ මේ පහුගිය අවුරුද්දක වගෙ

මේකත් ඒ වගෙ

“විමල් මහත්තයා සාහිත්‍ය කාරයෙක් විදියට කරන්නෙ කවි ලියන එකනෙ. ඉතින් ඇයි ඔය නාට්‍ය, නැටුම් වගෙ දේවල්

එතකොට ඉවරයි

ඉෂාර කාර්යාලයේ වැඩ අවසන් වී තම මෝටර් සයිකලයෙන් නිවසට පැමිණ, දහඩියෙන් තෙත්ව තිබූ

සාක්කුවේ හිලක්

“රුපියල් දහයක් දුන්නම ඉතුරු රුපියල කවදාකවත් අපිට ලැබෙන්නෙ නෑ. ඔහෙලා පුරුදු වෙලා ඉන්නෙම මාරු කාසි

ඒ රස්සාව හොඳයි

කම්හලේ කාර්යාලයට ගොඩ වී එහි අයිතිකරු මුණගැසුණු රන්ජිත් රැකියාවක් අපේක්ෂාවෙන් තමා පැමිණි බව ඔහු

තමුසෙ කව්ද?

‘ඔහේගෙ නම මොකක්ද?’ මානසික රෝහලේ වෛද්‍යවරයා තමා අභියස සිටි රෝගියා දෙස බලා ඇසී ය.

තකතීරු වැඩක්

‘ඊයේ රෑ මම වහ බීළා මැරෙන්ඩ හදනවා හීනෙන් දැක්කනෙ අනේ.’ අමිතා තම සැමියා දෙස බලා කීවේ උදේ

සෑහෙන දුරක් ගිහින් ඇති


මහාචාර්ය විජේසූරිය සියල්ල වහා අමතක වන චරිතයකි. පිටරට සවාරියක් ගොස් මාස තුනකට පසු පෙරළා ලංකාවට

ඊයේ එයා නෙමෙයි අද

පාසල් වෑන් රථයෙන් දහවලේ තම නිවසට පැමිණි නිලංක තම පොත් බෑගය සහ වතුර බෝතලය මේසය මතට අත

එතකොට කාලෙ හොඳ වෙයි

“චූන් චෑන් මහත්තයා, ඔහේ අපි දන්න කාලෙ ඉඳලා මේ මරදානෙ ඔය දත් බඳින සාප්පුව කරගෙන ගිය මනුස්සයා

යට වෙලා වත් ද?

“මොකද බං උඹ ඔය උදැල්ලකුත් කරේ තියාගෙන කලබලෙන් වගෙ කුණු කන්ද දිහාට යන්නෙ? උඹලගෙ

ඔයත් ඒ වගේ නෙ

“මොකද අනේ මේ කාමරේ පුරාම තැන තැන පත්තර ගොඩ ගහගෙන? ඕවා විකුණලා දාමුකො. එතකොට මේ කාමරෙත්

දෙක ම එකයි

‘මම හැමදාම උදේට නොවරදවාම ‘පත්තර පුවත්’ වැඩසටහන රූපවාහිනියෙන් බලන්නෙ මොකද දන්නවද?

දැනුත් ඒ වගෙ තමයි

“අපි ඉස්කෝලෙ යන කාලෙ ගමේ වත්තෙ පිටියේ, කුඹුරේ කමතේ හොඳට සෙල්ලම් කළා. ඇළේ, දොළේ ඇති

ඇත්තෙ කවුද?

“මේ කිට්ටුව කඩ මණ්ඩියේදී අද හවස මැරුණයි කියන මනුස්සයට දහ පොළකට විතර ඇනලලු නේද?” එක්

More News »

add_one